Initial Coin Offering : uitleg en uitdagingen

Initial Coin Offering : uitleg en uitdagingen

14:54 21 november in Article
0 Comments

ICO’s, of Initial Coin Offerings, weken sinds enkele maanden steeds meer interesse los. In 2017 haalden startups al meer dan 3 miljard dollar aan financiering op dankzij deze nieuwe financieringsmethode. Investeren via ICO’s is echter niet zonder risico’s…

Hoe werkt het?

Wanneer een startup een project wil ontwikkelen op basis van blockchaintechnologie, kunnen ze hiervoor financiering ophalen via een ICO. Het bedrijf geeft dan tokens uit op een gespecialiseerd platform. De tokens kunnen worden beschouwd als digitale activa. Geïnteresseerde beleggers gebruiken vervolgen cryptovaluta (bitcoin, ether, enz.) om deze tokens aan te kopen.

De aangekochte tokens hebben een gebruikswaarde en kunnen worden ingedeeld in vier categorieën:

  • utility tokens die toegang geven tot goederen of diensten;
  • equity tokens die recht geven op een bepaalde vergoeding naargelang de resultaten van de organisatie;
  • community tokens die de beleggers betrekken bij het bestuur van de blockchain die de startup heeft ontwikkeld;
  • asset tokens die de tegenwaarde voorstellen van een of meerdere onderliggende activa.

 

Waarom zijn ICO’s zo begeerd?

Beleggers willen speculeren op de positieve ontwikkeling van een project en bijgevolg de waarde van hun tokens zien stijgen. Ze kunnen de tokens daarna ofwel gebruiken, ofwel doorverkopen aan een interessantere prijs.

De initiators van ICO’s willen grote sommen ophalen voor een project dat zich nog maar in de eerste ontwikkelingsfases bevindt. Met ICO’s kunnen ze dus het traditionele risicokapitaalsysteem omzeilen waarin ze nooit dergelijke financiering zouden kunnen binnenhalen gezien het prille ontwikkelingsstadium van het project.

Waarschuwing van de FSMA

Door de populariteit van dit soort investering, hebben de financiële autoriteiten van verschillende landen zich over het fenomeen gebogen.

In België heeft de FSMA het publiek ervoor gewaarschuwd dat veel ICO’s niet onderworpen zijn aan enige regelgeving onderworpen en dus momenteel buiten enig toezicht vallen. “Wie deelneemt aan een ICO, moet dan ook weten dat er mogelijk geen regels gelden en dat er geen bescherming is van de consument.” Bovendien heeft de financiële autoriteit aangegeven dat de risico’s van deze verrichtingen moeilijk in te schatten zijn, waardoor de kans op kapitaalverlies reëel is.

Een ander probleem schuilt in het feit dat bepaalde ICO’s bedoeld zijn voor oplichtingspraktijken. Er bestaan echter aanwijzingen om dit aan het licht te brengen: onrealistische doelen, opdringerige reclame, beperkte informatie…

Ten slotte kan er worden gesteld dat ICO’s een paradigmaverschuiving met zich meebrengen doordat ze de traditionele regels van de digitale economie omgooien. Wat er ook van aan is, de toekomst zal uitwijzen welke mogelijkheden en gevaren deze ingrijpende technologie inhouden.

Bronnen : FSMARevue Bancaire